Liberal-demokratik düzende, modernizmin ilkelerinin derinlemesine işlediği bozulmuş insan modeli, çağın en kuvvetli gerçekliği haline geldi. Mevcut düzenin insanın zaaflarına uygunluğu, insanın içgüdülerini körükleyerek bireylerin ve toplumların yapısına nüfuz etti ve etkisini her geçen gün daha da derinleştirdi. İlk olarak, insanlığı tek bir kalıba dökmeye çalıştılar. Sonra, “post” sürecinde, bu kalıbın içinde yanlışlardan türetilmiş doğrular arasından seçenekler sunarak, küresel düzeyde bireylerin ve toplumların tamir edilmesi zor yaralar açtılar. Şimdi ise kimlikten yoksun, belirsiz, çizgisiz bir insanlık ile bu düzene karşı mücadele edenlerin çabası var.