İbnü’l-Fâriz, Mısır'da Eyyubî hükümdarlarının döneminde yaşamış bir mutasavvıf-şairdir. Mukattam dağında ve Mekke civarında münzevi bir hayat sürmüş, şiirlerinde tasavvufî ve ilâhî aşkı dile getirmiştir. Eserleri, Bâyezîd-i Bistâmî ve Attâr gibi isimlerin sözlerinden etkilenmiştir. Özellikle "Tâiyye" ve "Hamriyye" kasideleri önemlidir. Bu şiirler, farklı dillere çevrilmiş ve üzerlerine birçok şerh yazılmıştır. İbnü’l-Fâriz'ın şiir sanatını en güzel şekilde yansıtan eserlerinden biri olan Kasîde-i Hamriyye, Mollâ Câmî tarafından kaleme alınan bir şerh ile daha da anlam kazanmaktadır.