Hem sınır koyan hem de özgürlük tanıyan bir ebeveyn olmanın yolları
 
Çocuğumuzun kendi kanatlarını kazanmasını nasıl sağlarız?
Çocuğunun seninkinden daha iyi bir hayata sahip olması için ona baskı uyguluyor olabilir misin?
Ya da çocuğun mutsuz olmasın diye onun tüm negatif duygularını engellemeye mi çalışıyorsun?
Bunlara cevabın evetse, çocuğunun kendi kanatlarını kazanması için ona doğru yuva sıcaklığını nasıl vermen gerektiğini öğrenmelisin demektir. Hem de geç olmadan.
 
Tüm anne babalar çocuklarının doğumundan itibaren onları özgüvenli ve sağlam karakterli bireyler olarak yetiştirmeyi dilerler. Bu ancak özdeğer duygusu, bağlanma ve özerklik dengesi temelinde verilebilir.
Yuva Sıcaklığı, anne babalara çocuklarını nasıl yetiştireceklerini değil, onlarla nasıl sağlıklı ilişki kurabileceklerini anlatan bir kılavuz niteliğindedir. Vaka örnekleri, içe bakış çalışmaları ve çeşitli alıştırmalarla kendi iç haritamızı çıkardıktan sonra bu yolda büyük bir adım atmış olacağız.
Çocukluğumuzda anne babamızla yaşadıklarımız bizde iz bırakır ve bunlar yetişkin olduğumuzda özellikle de çocuğumuza karşı davranışlarımızda kendini gösterir. Sahip olduğumuz bu “yetiştirme örnekleri” yüzünden bazen sınır ile serbestlik arasındaki dengeyi sağlamak hiç kolay olmaz. Böyle durumlarda içimizde taşıdığımız gölgeleri ve sorunları fark edip onlardan kurtulmazsak aynı izleri farkında olmadan çocuğumuza da aktarırız.
 
Psikolog Stefanie Stahl ve Psikolog Julia Tomuschat yerleşmiş kabullerimiz ve dogmalarımızla adım adım yüzleşmemizi, bunları başarılı bir şekilde çözmemizi ve böylece çocuklarımızı büyütürken sevgiyle yanlarında olmamızı sağlayacak ipuçları veriyor. Bu sayede bizler her çocuğa, her yaşta doğru oranda yuva sıcaklığı vermeyi öğrendikten sonra, çocuk da kendi kanatlarıyla, kendi yarattığı özgürlüğüne doğru uçmaya cesaret edecektir.
 
“'Sadece her şeyini ortaya koyan kadın iyi bir annedir,’ diye düşünen kadınlar olabilir. Ya da ‘Her şeyi kendi başıma yapmam lazım,’ diyen bekâr ebeveynler de olabilir. Veya kişiler, 'İyi bir baba tembel olmamalı!’ inancına sahip olabilirler. Bunların altında aslında, ‘Ben yetersizim’ dogması yer alır. Fakat anne ya da baba olarak kendimizi yorgun hissetmemiz çok normaldir. İnsanın kendine iyi bakması çocuklarına da iyi bakmasını sağlar. Sen iyi hissettiğinde yaşamından daha fazla zevk alacağın için, bunun sonucunda daha iyi bir insan ve daha iyi bir ebeveyn olabileceğine emin olabilirsin.”