​Haldun Hürel'in İstanbul Ağlayan Şehir adlı eseri, İstanbul'un büyülü ve masalsı geçmişini günümüzün kaotik metropol yaşamıyla karşılaştırarak derin bir nostalji sunuyor. Ayasofya, Sultanahmet, Süleymaniye ve Fatih camileri gibi ikonik yapılarla bezeli eski İstanbul'u, semtlerden semtlere değişen iklim güzellikleriyle anlatan Hürel, şehrin bir zamanlar sahip olduğu ahenk ve renkleri gözler önüne seriyor. Galata Kulesi, Kız Kulesi, Üsküdar, Çengelköy, İstinye, Kanlıca ve Kalamış gibi semtlerin tarihî dokusunu ve kültürel zenginliklerini hatırlatan yazar, eski İstanbul'un şiirlerde, şarkılarda ve hatıralarda kalan güzelliklerine vurgu yapıyor.​

Ancak, günümüz İstanbul'unun giderek kendi dengesini yitiren bir dev haline geldiğini belirten Hürel, şehrin dönüşümünü ve kaybolan değerlerini içtenlikle dile getiriyor. Bu eser, İstanbul'un bir tarafı gülerken diğer tarafının hep içli gözyaşları döktüğünü ifade ederek, bitmez tükenmez İstanbul'a bir mersiye olduğu kadar bir gözyaşı kasidesi de sunuyor.