Félix Vallotton’un 1922 tarihli Pont sur le Béal eseri, Béal üzerindeki köprüyü sadeleştirilmiş bir peyzaj düzeni içinde ele alır. Su yüzeyi, kıyı çizgisi ve çevre bitki örtüsü kontrollü bir kompozisyonla dengelenir.

Sanatçının geç dönem üslubunda görülen geniş renk alanları ve net konturlar, sahneye grafik bir açıklık kazandırır. Doğa, yoğunlaştırılmış bir gözlem diliyle sakin ve ölçülü bir atmosfer içinde sunulur.

Salon, çalışma alanı veya modern iç mekânlarda dengeli ve karakterli bir görsel odak oluşturur.