Modernist düşünceye yöneltilen eleştiriler, 20. yüzyılın sonunda yoğunlaştı. Bu eleştiriler, modernistlerin sorgusuz sualsiz Batı'yı taklit ettiğini açıkça ortaya koymuştur. Aynı zamanda, gelenekçi düşüncenin taklitçiliğiyle ilgili değişikliklerin tartışılmasını sağlamıştır.

Taha Abdurrahman, İslami bir modernlik inşasına giriş niteliğindeki Modernlik Ruhu adlı eserinde, modernistlerin taklitçiliğini kapsamlı bir bakış açısıyla ele almaktadır. Korunması gereken modernlik ruhu ile terk edilmesi gereken modernlik gerçeği arasında önemli bir ayrım yapar. Düşünür, hareket kabiliyetini kısıtlayan taklitten kurtulmak için içtihada alan açmak gerektiğini ifade eder. İslami uygulama bakımından karakteristik özelliklere sahip birtakım modelleri gündeme getiren eser, modernlik ruhunun İslam toplumlarını nasıl etkileyebileceğini ve İslami pratiğin modernliği Batı'nın sınırlı anlayışının ötesine nasıl taşıyabileceğini açıklar. Bu gerçekleştiği takdirde, İslami uygulama ahlaki yıkımlardan korunacak ve modernlik ruhuna ait insani tezahürleri kuşatacaktır.