John Urry'nin Mekânları Tüketmek adlı eseri, sanayileşmenin kent yaşamı üzerindeki etkilerini ve bunun sonucunda kentsel, banliyö ve kırsal alanlarda meydana gelen dönüşümleri derinlemesine inceliyor. Yazar, otantik değerlerin ve yaşam biçimlerinin yapay olarak yeniden üretilip, uygun fiyatlarla "gelişmiş" Batılılara sunulmasını ele alıyor. Bu süreçte, yerli halkın otantik üniformalar giymesi, kırsal alanların doğa yürüyüşçüleri için düzenlenmesi ve yerel yiyeceklerin seri üretimle ambalajlanması gibi uygulamaları tartışıyor. Urry, ayrıca, hizmet sektörünün yerlerin tüketilmesini nasıl düzenlediğini ve teşvik ettiğini; bu tüketim pazarının genişlemesiyle birlikte, yerlerin, sakinlerinin ve doğal çevrenin nasıl dönüştüğünü ve yeniden yapılandırıldığını ortaya koyuyor. Kırsal alanın tüketilmesinin değişen biçimleri bağlamında, tüketimin doğasını ve metalaştırma ile kolektif coşkular arasındaki gerilimi araştırıyor. Yazar, "gelişmiş" Batı'nın "el değmemiş"e olan merakı sonucu, bir zamanlar tarımsal üretim ve doğaya ev sahipliği yapan kırsal alanın, seçkinlere ve orta sınıf maceracılara hizmet için kurulmuş bir doğal ortam simülasyonuna dönüştüğünü gösteriyor. Urry, bu konuları bir zaman-mekân toplumsal çözümlemesi çerçevesine oturtarak, sosyolojinin diğer sosyal bilimlerin ilgi alanlarından beslenme ve bu alanların kapsadığı konuları kendi bünyesine alarak dönüştürme özelliğini vurguluyor. Yazar, turizm ve yerlerin tüketilmesine eğilirken, politik, ekonomik ve kültürel süreçler üzerinde önemle durarak, kapsamlı bir zaman-mekân sosyolojisinin önemli ve özenli bir örneğini sunuyor.