kupa kızı, sessiz bir haykırışın ve sağır edici bir sessizliğin içinde duran sezgisel bir figürdür. Gücünü sertlikten değil, duygularını yönetebilme becerisinden alır.

Eser, kupa kızı’nın iki uç noktasına odaklanır: bastırılan duygular ile taşmak üzere olan içsel yoğunluk arasında gidip gelen bir denge hâli. Bu ikilik, figürün yüzünde ve bedeninde yankılanan bir iç gerilim yaratır. kupa kızı, kontrol ile kırılganlığın aynı anda var olabileceğini fısıldar.