Hanna, pembenin o en yumuşak tonunu, dantelin bilge dokusuyla birleştirerek teninde adeta bir bahar uyanışı başlatıyor. Bu parça, pembenin alışılagelmiş anlamlarını yıkarak; onu içindeki o naif ama sarsılmaz umudun, o ehlileşmemiş zarafetin fiziksel bir dışavurumu olarak sunuyor. Tülün üzerindeki floral nakışlar, zihninde büyüttüğün o ince fikirlerin tenindeki yansıması gibi; her bir ilmekte kendi hakikatini selamlıyor.