Egon Schiele’nin “Two Women Embracing” (1915) eseri, birbirine sarılmış iki figürün yakın teması üzerinden kurulan yoğun bir kompozisyon sunar. Figürler, sade zemin üzerinde izole edilerek beden ilişkisi ve duruş öne çıkarılır.

Eser, Ekspresyonist yaklaşımın çizgisel gerilimi ve doğrudan ifade anlayışını yansıtır. Suluboya ve guaj kullanımı, yüzeyde hafif fakat kırılgan bir etki oluşturur.

Minimal ve çağdaş iç mekânlarda, özellikle yatak odası veya özel alanlarda güçlü bir sanatsal vurgu sağlar.