Türkiye'nin 1980 sonrasında dünya kapitalist sistemiyle hızlı bir şekilde bütünleşmeye yönelmesi, her alanda yeni-liberal Politikaların yedeklerini kaçınılmaz olarak kılmıştır. Yeni-liberalizm, 2000'li yıllarla birlikte teklifler politikalar üzerinde egemen anlayışlar haline geldi. Kentsel dönüşüm uygulamaları, yeni-liberal politikaların kent mekânındaki merkezlerinin ve açık şekilde gözlemlenen alanlar olmuştur. Bu uygulamalar sonucunda oluşan düzenli olmayan eşit ve adil olmayan biçimde dağıtılıyor ve bu olumsuzlukların giderek genişleme yönündeki krizleri artıyor. Kentlerin sağlıklı ve düzenli bir biçimde gelişebilmesi için, insan yerleşimlerinin bugününe ve geleceğine planlı olarak müdahale edilmesi kaçınılmazdır. gerçekte, imar plan değişikliklerinden çoğu, rant yaratıp ödemeyi ilkesi olarak benimsemiş okuyabilmiş. Kentleşmeye bakım olarak sunulan “çarpık kırma söndürme uygulamaları”nın en rahatsız edici örnekleri, merkezi bir kurum olarak bütün ülkelerde yetkili kılınan TOKİ tarafından hayata geçiriliyor. Bu hizmet, kimi belediyelerle işbirliği yaparak gerçekleştirilen dönüşüm projelerinde, kent havasının artan erişim paylaşım programından, halk ve gelecek kuşakları sürekli olarak zarar görmüş ve bugün de görmektedir.

Prof. Dr. Ruşen Keleş